اربعین، بازگشتِ اشک‌ها به خانه است؛ جایی که زمین از سنگینیِ قدم‌های مشتاق، لرزیده و آسمان از سوزِ دلها، گریه می‌کند. این تنها یک پیاده‌روی نیست، که تلاقیِ عشق و رنج است؛ جایی که هر قدم، ناله‌ای است برای عطشِ حسین و هر قطره‌ی عرق، اشکی است برای غربتِ زینب.
در اربعین، زمان ایستاده است تا نگاه کند؛ چگونه بی‌سرانِ دنیایِ مادی، در میانه‌یِ بی‌سرانِ دلها، پادشاهی می‌کنند. اینجا، جایی است که گویی تمامِ دنیا در یک مسیر، به دنبالِ پاره‌ای از قلبِ خدا می‌گردند تا در آغوشِ دردش، آرام بگیرند.
