به گزارش گروه رسانه ای ایران – گرا؛ حسینعلی حاجی دلیگانی، نایب رییس کمیسیون اصل ۹۰ مجلس چندی قبل از کلید خوردن طرح صیانت جدید در مجلس خبر داده و گفته بود: «ما نباید اجازه دهیم مردم مان در صخره [دره] سقوط کنند».
عباس عبدی به بهانه این سخن او در یادداشتی که «اعتماد» منتشر کرده، نوشت: برخی اظهارات و مواضع گرچه کوتاه است ولی ریشه بسیاری از مشکلات را به خوبی نشان میدهد.
اخیرا که ماجرای فیلترینگ در فضای عمومی جدی تر شده و بیش از پیش مذموم و زیان بار مینماید، یک عضو مجلس ایران گفته است که «نایب رییس کمیسیون اصل ۹۰ مجلس با اعلام خبر طرح صیانت جدید در مجلس گفت: ما نباید اجازه دهیم مردممان در صخره [دره] سقوط کنند.» در واقع دنده عقب گذاشته اند و با سرعت به سوی دره میروند، در حالی که میخواهند مردم را از سقوط به صخره نجات دهند.
اصولا دفاع از فیلترینگ به اندازه کافی بیانگر ته دره و در حال سقوط بودن است و نیازی به شاهد چیز دیگری ندارد. یک لحظه فکر کنید که هم اکنون عده ای دنبال صدور مجوز برای استفاده از رادیوهای موج کوتاه باشند تا مبادا مردم بتوانند از فرستنده های فرامرزی استفاده کنند. چنین افرادی همان اندازه در ته دره هستند که کسی بخواهد برای اینترنتی که روزانه در حال تحول است، قانون صیانت و فیلترینگ بنویسد.
بعد چنین افرادی مدعی آن هستند که میخواهند مردم را نجات دهند. گیر ماجرا همین ادعای خدایی کردن است. معاذالله خداوند هم چنین داعیه ای را طرح نکرده، چون اگر میخواست، مردم را هدایت شده میآفرید. حتی خداوند به پیامبر خود نیز یادآوری میکند که تو سیطره ای بر مردم نداری فقط تذکردهنده ای.
حالا یک انسان عادی که از نظر هدایت گری هیچ چیز نیست، جز چندین هزار رای که همه میدانند با چه تمهیداتی در شهرهای کوچک و روستاها جمع میشوند و هزینه هر رای را اگر حساب کنی به میلیون سر خواهد زد، مدعی هدایتگری مردمی میشود که ۹۰ درصدشان (حداقل) فرهیخته تر و آگاهتر از نمایندگانشان هستند. در حقیقت مشکل اصلی اینجاست که آقایان چون نمیتوانند وظیفه محوله را انجام دهند، فیلشان یاد هندوستان میکند و دنبال هدایت مردم و جلوگیری از سقوط آنان میافتند. مثل این است که فیلترشکن فروش ها دنبال هدایتگری مردم باشند.
یک کلام روشن است که هیچ حکومتی در مقام هدایت مردم نیست. حکومت ها باید منتخب مردم باشند، مردم که نمیآیند کسی را که از آنان با چه ترفندهایی رای گرفته، به عنوان هادی خود برگزینند.
جملات بنیانگذار جمهوری اسلامی ایران در نفی این تصور غلط، واضح است. مردم «ولی نعمت» شما هستند و نه موجوداتی برای اینکه به دست شما هدایت شوند. اصولا اگر یک آزمون از نمایندگان کنونی مجلس گرفته شود که شامل دانش، فهم، اخلاقیات و تعهدات گوناگون باشد آن گاه آزمون مشابهی را از چند صد نفر مردم به صورت تصادفی بگیریم، خواهیم فهمید که تفاوت ها بسیار بیش تر از آن است که تصور میشود. مردم ایران و بخش فرهیخته آن، این که نماینده ای خود را در مقام هادی آنان تصور کند، موجب وهن خویش و از آن مهم تر موجب خروج از وظایف ذاتی نمایندگی میدانند.
آیا این ها به معنای نقض وظیفه قانونگذاری در مجلس است؟ خیر، مجلس باید قانونی عملی و مطابق خواست مردم تهیه کند، نه مثل قانون فرزندآوری، صیانت و حجاب و عفاف و… که این ها حتی در صحن مجلس هم طرح نشده بود. قانون نویسی اصول روشنی دارد که باید مورد توجه قرار گیرد.
به علاوه این که استفاده از فضای مجازی را مترادف سقوط در صخره میدانند، به دلیل نحوه استفاده ای است که خودشان یا اطرافیان آنان از این امکان میکنند که حتما موجب اثرات سوء است. لذا در خصوص رفتار اغلب مردم و نحوه استفاده آنان از فضای مجازی که برای آموزش، کسب و کار، ارتباطات و… است.
دچار خطایی نباید شد. بله، قطعا برخی مردم استفاده های مفسده دار میکنند ولی اغلب استفاده ها مفید و آموزنده و کمک کننده به اقتصاد است. اگر ما نیز به جای استفاده های درست مثل: هوش مصنوعی، سرچ گوگل، دسترسی به پژوهش ها و اخبار و سخنرانی ها و کتاب و فیلم های آموزنده، مسائل آموزشی و بهداشتی و درمانی، آموزه های جغرافیایی و تاریخی و علمی و… به سرگرمی های غیرمفید بپردازیم، بالطبع چنین محدودیت هایی را تجویز نمیکنیم، چون گمان میکنیم مردم هم مثل ما هستند و استفاده مفید میکنند./
