دکتر رحمت ابراهیمی/ دکترای اندیشه سیاسی و عضو کمیسیون سیاسی جمعیت دفاع از ملت فلسطین:

انتخابات عراق از نگاه اقتصاد

ماجراجویی های نظام سابق عراق در اعلام جنگ ظالمانه بر ضد جمهوری اسلامی ایران در سال 1359و سپس حمله این رژیم به کویت در سال 1369 اقتصاد عراق را تحت فشار هزینه های هنگفت جنگ قرار داد که ده ها میلیارد دلار براورد شده است.

به گزارش گذوه ذسانه ای ایران – گرا و به نقل از اندیشکده قدس؛ اعلام تحریم های همه جانبه بین المللی بر ضد عراق از سوی سازمان ملل در سال ۱۹۹۰ و اعمال قانون نفت در مقابل غذا، شرایط اقتصادی مردم عراق را از آن چه بود بدتر کرد و از آن پس اولویت مردم عراق به تامین فقط خورد و خوراک محدود شد.

سقوط نظام در سال ۱۳۸۲ و جنگ با اشغالگر امریکایی که صدها هزار کشته بر جای گذاشت این شرایط اقتصادی را بیش از هر زمان بغرنج ساخت. در سیزده سال قبل از سقوط نظام دیکتاتوری صدام حسین، هیچ وارداتی جز غذا آن هم به شکل ناکافی وارد این کشور نشد.

با توجه به این شرایط اقتصادی باید بهبود شرایط اقتصادی یکی از مهم ترین خواسته های کنونی مردم عراق در انتخابات پیش رو باشد و نامزدهای مجلس جدید باید راهکارهایی در باره اصلاح ساختار اقتصادی و توسعه ارایه دهند و از این رهگذر آرای مردم را به خود جلب کنند. سووال مهم این است که این حدس تحلیلی در صحنه عراق کم فروغ دیده می شود و فهم چرایی این پدیده ناهنجار اهمیت زیادی دارد.

در هر انتخابات در هر کشوری در جهان معمولا مردم به کسی رای می دهند که بتواند خواسته های اجتماعی، اقتصادی و سیاسی آن ها را تامین کند. این قاعده در عراق نیز استثنا نیست ولی باید دید که چرا مردم این گونه عمل نمی کنند و احساس می کنند اولویت های دیگری وجود دارد و عمدتا مطالبه گری خود را به آن ها محدود می سازند؟

در حال حاضر در میان اکثر نامزدهای انتخاباتی عراق عمدتا موضوعات سیاسی مطرح می شود و تنها نامزدی که بحث ایجاد بندر فاو و راه توسعه که جنوب به شمال عراق و سپس به اروپا را با اتوبان و ریل ارتباط می دهد از زبان آقای محمد شیاع سودانی نخست وزیر فعلی شنیده می شود. تقریبا دیگر نامزدها شعارهایشان سیاسی است و طرح های اقتصادی دیده نمی شود.

مشکل کنونی عراق در این است که جامعه عراق به علت حاکمیت نظام های دیکتاتوری همچنان توسعه سیاسی پیدا نکرده است و گروه های سیاسی ، مذهبی و قومی اسیر شعارهایی هستند که با دمکراسی و انتخابات سازگاری ندارد.

به عنوان نمونه همه تشکل های سنی عرب همچنان اسیر حافظه تاریخی اند که در عراق از زمان عباسی ها و عثمانی ها، سنی ها حاکم بودند و شرایط کنونی یک شرایط ناهنجار در این فرآیند دیده می شود. این گفتمان منکر واقعیت های جمعیتی عراق است و اینکه شیعه این کشور ۶۵% از جمعیت اند و سنی های عرب فقط ۱۷% از جمعیت اند و این که در حال حاضر کشورهای جهان بر اساس الگوی دولت – ملت شکل می گیرد و نه بر پایه تاریخ.

این واقعیت عقب ماندگی در فرایند توسعه سیاسی و دمکراسی را نمایان می سازد. جالب این جاست که یکی از رهبران سیاسی سنی عرب عراق در یکی از شبکه های این کشور اعلام کرد که ما معتقدیم جهان عرب یکپارچه است و اکثریت در جهان عرب سنی مذهب هستند و به همین دلیل باید سنی ها در عراق در راس قدرت باشند!! طرح این گونه استدلال ها از طرف سیاسیون سنی عراق بخشی از جامعه عراق را به انحراف می برد و اولویت آن ها را بر هم می زند.

حاکمان کرد اقلیم کردستان نیز با مطرح کردن اولویت های نا صواب، مردم این ناحیه را به ناکجا آباد می برند. این رهبران کرد عراق که یک نظام ملوک الطوایفی در شرق و غرب اقلیم کردستان عراق به وجود آورده و همه درآمدهای نفتی را به جیب خود می ریزند، هم چنان با شعارهای قومی و استقلال طلبانه تلاش دارند امپراتوری خود را حفظ کنند.

این گروهها که هر ماه دست را به دولت مرکزی دراز می کنند تا حقوق کارکنان خود را بپردازند تا کنون یک الگوی قابل قبول حاکمیتی در اقلیم کردستان ایجاد نکرده و هر شعار ضد وضع موجود را به شدت سرکوب می کنند.

رهبران کرد علیرغم شکست در اداره اقلیم اما با تحریک رژیم صهیونیستی رفراندوم استقلال برگزار کردند ولی شکست خورده و هیچ کشوری در جهان نتیجه این رفراندوم را به رسمیت نشناختد. کردها در عراق تنها ۱۴% جمعیت اند ولی متاسفانه در اقلیم کردستان با حمایت امریکا، رژیم صهیونیستی و امارات یک ساختار فراتر از قانون فدرال عراق برپا کرده که امنیت کشورهای همجوار یعنی ایران و ترکیه را تهدید می کند.

رهبران اقلیم کردستان به جای پاسخ گویی به مردم در باره کارکرد شان، تلاش می کنند اهداف انحرافی برای این مردم تعریف کنند.

اکثر احزاب شیعی نیز متاسفانه به جای رقابت برای خدمت به مردم رنجدیده عراق و ارایه برنامه های توسعه ای سیاسی، اقتصادی و اجتماعی برای کسب قدرت به تخریب یکدیگر می پردازند و مردم را نسبت به طبقه سیاسی بدبین می کنند و عملا تیشه به ریشه نظام و حاکمیت اکثریت می زنند و در نهایت مردم را به نامزدهای انتخاباتی بدبین می کنند.

برخی دیگر از رهبران سیاسی شیعی با تحریم انتخابات و دعوت مردم به عدم مشارکت عملا بدون این که بدانند؛ موقعیت اکثریت شیعه را به خطر انداخته و مردم را سردرگم می کنند.

واقعیت این است که مردم عراق با هوشیاری باید شرایط سیاسی را درک کنند و بر اساس منافع خود افراد پاک دست و عمل گرا را انتخاب کنند. امروزه مردم عراق باید بدانند که رژیم صهیونیستی این کشور را به حمله نظامی تهدید می کند و امریکا با گروگان گرفتن درآمدهای نفتی که به خزانه امریکا واریز می گردد، خطر اصلی هستند و از این رو باید به گونه ای عمل کنند که استقلال این کشور را حفظ کرده و از بازگشت دیکتاتوری جلوگیری کنند./ سومانیوز

Share on facebook
Share on twitter
Share on telegram
Share on whatsapp
Share on print

لینک کوتاه خبر:

https://geraonline.ir/?p=12511

اخبار مرتبط:

نظر خود را وارد کنید

آدرس ایمیل شما در دسترس عموم قرار نمیگیرد.

  • پربازدیدترین ها
  • داغ ترین ها

پربحث ترین ها

پیشنهاد ما:

آگهی و نیازمندیها

No Content Available