به گزارش گروه رسانه ای ایران – گرا؛ از ابتدای خلقت تا کنون هرگونه فعالیت و تلاشی که صورت گرفته در راستای زیست بهتر انسان بوده است؛ موضوع مهمی که بدون آن عالم هستی بی معنا شده و تهی از هرگونه اهمیت میشود. در این بین همواره رویدادهایی نیز رخ داده که به واسطه آن زیست انسانی را تهدید کردهاست؛ رویدادهایی از قبیل جنگ، غارت و تهدیدات زیست محیطی را میتوان در میان این رویدادها دسته بندی کرد که هر کدام به نوبه خود خطرات سرشاری را برای زیست انسان در پی داشته اند و یکی از یکی خطرناک تر هستند.
مساله ای که در این بین وجود دارد مردم یا بهتر بیان کنیم انسان در طول سالیان سال خطرات و صدمات ناشی از جنگ و غارت را به وضوح و بدون روتوش به صورت مستقیم مشاهده کرده ولی میراث نامبارک و ناملموس بحران های زیست محیطی را به صورت فوری و مستقیم درک و حس نکرده است؛ موضوعی که سبب شده تا کم تر نسبت به این خطر خزنده توجهات لازم صورت شود.
خطرات زیست محیطی که با سلامت و بهینه سازی زندگی انسان رابطه معناداری دارد و هرچه آن افزایش پیدا کند کیفیت زندگی کاهش خواهد یافت در ایران نیز گریبان مردم را گرفته و به همین دلیل هر روز در گوشه و کنار این مرز و بوم ما شاهد آن هستیم که فریاد دلسوزان بلند میشود که به داد محیط زیست برسید.
در همین حال هادی حق شناس، استاندار گیلان ۶ دی ماه در اختتامیه مجمع مشورتی روسای شوراهای اسلامی و شهرداران شهرهای مرکز استان ها که به میزبانی رشت در تالار مرکزی شهر برگزار شد، با اشاره به بالا بودن سطح آب های زیرزمینی گیلان،گفت: در گیلان امکان دفن زباله وجود ندارد و شیرابه ها میتوانند هزاران هکتار را نابود کنند. متاسفانه بیش از ۱۳ سال است که اجازه خرید زباله سوز را به گیلان ندادند؛ این در حالی است که حل مساله پسماند از عهده شورا و شهرداری بر نمی آید و نیازمند اعتبارات بالاست.وی تفکیک و کمپوست را از جمله راهکارهای مدیریت پسماند گیلان دانست و اضافه کرد: برای دفع زباله باید زباله سوز داشته باشیم.
حق شناس محیط زیست را اولویت اصلی گیلان دانست و عنوان کرد: روزانه ۳۸۰ هزار مترمکعب فاضلاب انسانی وارد دو رودخانه زیبای رشت می شود و نهایتا به تالاب انزلی که معادل ۲۰ هزار استخر یک هکتاری است، می ریزد و لذا شاهد نابودی زایش طبیعی ماهیان دریای خزر هستیم.
استاندار گیلان با تاکید بر لزوم تصفیه فاضلاب سه شهر رشت، انزلی و صومعه سرا، تاکید کرد: برای احداث تصفیه خانه نیازمند اعتبار ۲۰ همتی هستیم لذا محیط زیست گیلان باید مساله اول دولت باشد.
استاندار با هشدار نسبت به آینده بی توجهی به پیشگیری را عادت فرهنگی ما ایرانی ها دانست که در نظام حکمرانی نیز وجود دارد و اضافه کرد: در آینده نزدیک رشتی ها و انزلیچی ها اینجا را ترک میکنند، زیرا تالاب از فاضلاب انسانی پر خواهد شد و سرطان های گوارش و پوستی شیوع پیدا می کند. حق شناس خواستار پیشگیری از این فاجعه بزرگ با تخصیص سالانه ۳۰۰ میلیون دلاری شد و بیان کرد: اگر از فاضلاب پیشگیری نکنیم، دیگر رشت و انزلی وجود نخواهد داشت.
این پالس های هشدارگونه و بیشک دلسوزانه استاندار که بخاطر بومی بودن مشکلات استان را با پوست،گوشت و استخوان خود درک و لمس کرده است باید مورد توجه مسوولان کشوری قرار بگیرد چرا که خیلی زود دیر میشود و زمانی که مشکل به بحران تبدیل شود هزینه های حل آن چندصد برابر خواهد بود.
البته پیش از این نیز مسوولان وعده هایی برای رفع مشکلات داده بودند ولی نه تنها رفع نشده بلکه وضعیت بدتر نیز شده است برای مثال همه به خاطر داریم که در دولت قبل بر سر مرکز دپوی زباله سراوان چه غائلهای رخ داد و اعتراضات به خیابان کشیده شد ولی مسوولان فقط وعده رفع مشکلات را دادند و امروز مسیر چند کیلومتری سراوان به سمت امام زاده هاشم (ع) را که گذر میکنید بوی نامطبوع و زباله های پراکنده کنار جاده از وضعیت زیر پوست این مرکز به وضوع خبر میدهد.
چشم انداز آمایش سرزمینی گیلان در افق ۱۴۱۴ استقرا صنعت پاک و دانش بنیان با فناوری نوین، قطب محصولات کشاورزی و صادرات محور بودن از جمله افق آینده است که برای دستیابی به این چشم انداز باید از جامعه نخبگان بهره گرفته شود نه این که با شعار و سنگ انداختند سبب بروز مصائب فراوان برای یکی از استان های با ارزش کشور شوند.
وقتی مسوولان فعلی و پیشین استان با صدای بلند اعلام میکنند که حل ابربحران های زیست محیطی و اقتصادی گیلان که معضلات اجتماعی و فرهنگی فراوانی در پی دارد تنها با یک تصمیم و عزم ملی قابل حل است باید مسوولان ارشد نگران وضع موجود باشند. گیلان از آنجایی که از لحاظ طبیعی و منابع دارای ثروت های ملی است و کل مردم ایران از آن بهره میبرند باید به گونه ای مشکلات آن بررسی و حل شود که در اذهان مسوولان به عنوان یک مساله کلان ملی جا باز کند نه منطقه ای و استانی!
اینکه در بازههای مختلف استان های کشور تعطیل میشوند و مردم عزیز کشورمان به عنوان میهمان به این استان سفر میکنند مشکلات و کمبودهایی که در پی این گردشگری صورت میگیرد را باید تنها مردم یک استان به دوش بکشند؟! آیا این توانایی وجود دارد؟! آیا گیلان قابلیت این حجم از فشار را بدون کمک ملی از سمت مرکزیت قدرت دارد؟! بی شک این گونه نیست و به زودی مشکلات زیست محیطی استان گیلان نیز گریبان همه را خواهد گرفت همان گونه که نابودی دریاچه ارومیه گریبان همه را گرفت، همان گونه که آلودگی شهرهای صنعتی مشکل ملی شد، همان گونه که خشکی تالاب های بین المللی کشورمان سبب مهاجرت ها و بحران های ملی شد؛ پس تا وقت هست لازم است مسوولان در سطح ملی به این بحران استانی که دامنه ها و تشعشعات ملی دارد توجه کنند تا ترکشهای آن در آینده به همگان زخم نزند، بیشک پیشگیری بهتر و کم هزینه تر از درمان است./
